Nie wielu ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że współcześnie mamy również do czynienia z tak zwaną żywą sztuką. Na czym jednak ona polega to wie jeszcze mniejsze grono. Na czym polega zatem żywa sztuka? To przede wszystkim wszelakie happeningi i performance oraz tak zwany body art.
Zacznijmy zatem od happeningów. Samo to stwierdzenie oznacza zdarzenie i w zasadzie tym właśnie jest. Happeningi są to zorganizowane wydarzenia o charakterze czysto artystycznym posiadające ograniczenie czasowe, dramaturgię i składające się w mniejszym lub większym stopniu w logiczną całość. Występuje tu również narracja bazująca czasami na zestawach znaków, haseł, przedmiotów czy postaci umieszczonych w przestrzeni. Charakteryzują się one bezpośredniością, są otwarte formalnie i zawierają bardzo często olbrzymie elementy improwizacji artystycznej. Jest on formą swoistej zabawy z widzem i stanowi wyraz nieskrępowanej ekspresji twórczej artystów. Happening w swoim przebiegu może stanowić połączaniem akcji z symbolicznymi przedmiotami, obiektami i na zabawie z dźwiękiem. Główni prekursorzy i artyści tego gatunku to John Cage, Allan Kasparow będący również autorem terminu happening, Wolf Vostell, Dick Higgins, George Brecht, Gunter Brus, Otto Muhl, Robert Morris i ostatecznie Guerrilla Girls.
Następnym „gatunkiem” żywej sztuki jest body art. Termin ten oznacza dosłownie sztukę ciała i na tym właśnie polega. Środkiem ekspresji jest tu nic innego jak ciało samego artysty. Nurt ten ma swój początek w drugiej połowie lat 60 XX wieku. Głównym założeniem tego nurty jest pokazanie człowieka w jedności umysłu i ciała i właściwie przede wszystkim odróżnia go od innych sztuk posługujących się ekspozycją ciała, w których ciało artysty służy jako środek przekazu dla przeżyć fikcyjnej postaci i jako narzędzie do ich wyrażania. W body arcie natomiast służy ono do badania zależności pomiędzy fizycznością ciała a ludzką psychiką. Jest to dla artysty również źródło samopoznania własnej istoty. Body art bywa naprawdę brutalną sztuką, która ma na celu skrajne doświadczenia. Przykładem tego może stać się Chris Burden, który dał się postrzelić w ramię czy też Qi Li, który zmarł podczas akcji dając się zamrozić na śmierć. Body art jednakże jest również szeroko pojęty ponieważ określa w zasadzie każdą sztukę, która posługuje się ciałem – malarstwo, fotografię czy rzeźbę. Główni przedstawiciele kierunku to Marina Abramowić, Bruce Bauman oraz Vito Acconci
Ostatecznym pod względem chronologicznym jest performance. Jest to w zasadzi sytuacja artystyczna, której środkiem przekazu jest ciało umieszczone w określonym kontekście czasu i przestrzeni. Polega on na publicznym występie artysty, który jest twórcą jak i dziełem sztuki. Również możliwa jest interakcja performera i publiczności a jego obiektem może w zasadzie być każdy przedmiot jaki tylko zostanie zasugerowany przez artystę. Performance sam w sobie jest często rozumiany dwojako. Z jednej strony to osobisty i bardzo personalny pokaz artysty oraz kontakt z nią a z drugiej to forma protestu przed konwencjonalizmem. Performance dąży do wywołania szoku i zaskoczenia publiczności dlatego właśnie często bywa mocno kontrowersyjny co jest właściwie mocno pożądane. Porusza on również często tematy seksualności w sposób wstrząsający i ma na celu szokowanie nie tyle samą formą co porusza kwestie konwencji i ograniczeń jakimi obecnie jesteśmy poddawani.
Tagi: body art, happening artystyczny, kontrowersyjna sztuka, performance, żywa sztuka